دلایل تحلیل‌های اشتباه غربی‌ها در باره ایران

چیزی که عوض داره؛ گله نداره‌!

پیش از این؛ سران امریکا و رژیم صهیونیستی از مردم ما درخواست می‌کردند که بر علیه حاکمیت قیام کنند، حالا نوبت ما مردم و ملت ایران است که از مردم امریکا و سرزمین‌های اشغالی بخواهیم تا علیه حاکمان جنایتکار و فاسد خود قیام کنند.

تفاوت اینجاست که آنها از جناح حاکمیتی خود این درخواست را داشتند و باعث ایجاد بحران و خسارت‌های مالی و آسیب‌های جانی در سرزمین ما شدند، اما ما مردم و ملت ایران ( و نه حاکمیت ما ) این درخواست را داریم تا مقابل به مثل فرهنگی و اجتماعی علیه بدخواهان این مرز و بوم صورت گیرد.

این اقدام همان ظرفیت موجود در دیپلماسی عمومی است و باید از این ظرفیت برای مقابله با فریبکاری و ستمگری حاکمان فاسد و جنایتکار امریکا و رژیم اشغالگر صهیونیستی، بهره‌برداری کنیم.

هرکس به هر روشی که برایش امکان‌پذیر است باید این اقدام را در دستور کار خود قرار دهد.

 از مردم و ملت‌های ممالک پنج قاره نیز خواسته شود تا به این گفتمان و جریان بپیوندند.

این گفتمان و جریان‌سازی آن می‌تواند در سطح منطقه و جهان بسیار مفید و موثر باشد.

اکنون مردم امریکا و سرزمین‌های اشغالی تحت فشارهای شدیدی قرار دارند و دعوت از آنان برای رهایی از این موجودات جنایتکار و فاسد می‌تواند موجی از ابراز نارضایتی‌ها را در مناطق هدف ما، ایجاد کند.

مردم و ملت‌های جهان باید بیش از پیش بدانند؛  برخی کشورها که خود را حاکم جهان می‌دانند، از راه فریبکاری و ستمگری، مردم و ملت‌های دیگر کشورها را تحت فریب و ستم خود قرار می‌دهند و از این طریق، ثروت و دارایی‌های آنها را به تاراج می‌برند.

یکی از مصادیق "جهاد تبیین"این است که ما هم خود و هم دیگر ملت‌ها را نسبت به واقعیت‌های جاری جهان آگاه سازیم.

اگر با این اقدام موافق هستید در انتشار این مطالب همراهی کنید.

دلیل دشمنی امریکا با ایران

امریکا؛ از دست ما عصبانی باش و از این عصبانیت بمیر

از نوع واکنش‌های امریکا و صهیونیست‌ها و همچنین همراهان و همگامان آنها، کاملا روشن است که  از دست ما بسیار عصبانی هستند.

در این هنگام به یاد جمله معروف شهید بهشتی افتاده‌ام که می‌گفتند:

امریکا؛ از دست ما عصبانی باش و از این عصبانیت بمیر.

عصبانیت بدخواهان این مرز و بوم و همراهان و همگامانشان از ما ایرانی‌ها دلیلی جز گزینش هدف و مسیر درست از سوی ما نیست والا چه لزومی داشت که آنها از دست ما عصبانی باشند!؟

اگر ما همان هدف و مسیری را برمی‌گزیدیم که بدخواهان این مرز و بوم  تعیین کرده بودند، بطور طبیعی از ما خشنود می‌شدند.

مگر اینچنین نیست؟

همانگونه که مشاهده می‌کنیم برخی از به اصطلاح ایرانی‌ها؛ فریب متجاوزان به میهن‌مان را خورده‌اند و همراه و همگام با آنها، رفتارهای ضد ایرانی و همسو با امریکا و صهیونیست‌ها انجام می‌دهند.

به راستی دیگر چه نشانه‌هایی باید از بدخواهان این مرز و بوم سر بزند تا این گروه از فریب‌خوردگان به خود آیند و بیداری خود را به‌دست آورند؟!

گروهی از اینها مزدبگیرند و مزدوران، همان مامورانی هستند که معذورند و گروه دیگر نیز از کمبود آگاهی و اطلاعات رنج می‌برند و چون سرچشمه اطلاعات و اخبارشان رسانه‌های تحت امر نظام سلطه و استکبار جهانی هستند بنابراین شاید برای بیداری آنها نیازمند زمانی بیشتر باشیم.

اما میهن‌دوستان، میهن‌پرستان، دین‌داران و مذهبی‌های سرزمین ایران؛ لحظه‌ای درنگ نکنند و به تعیین و تبیین مواضع ملی، دینی و مذهبی ایران زمین بپردازند تا ملت‌ها در باره حقانیت ما و اثبات عدم حقانیت بدخواهان میهن عزیزمان ایران، به آگاهی‌های لازم برسند.

چند گام دیگر به مرحله پیروزی خواهیم رسید.

ما برای مانایی و برقراری ایران و ایرانیان؛ تا آخرین نفس و تا پای جان ایستاده‌ایم.

غیرت و شرف مثال زدنی ایرانیان

اگر این موجود کثیف و پر ادعا؛ به اندازه یک ایرانی بی‌ادعا، غیرت و شرف داشت...

بیرون آوردن پیکر بی‌جان دختر بچه یکساله از زیر آوار یک منزل مسکونی در تهران

بیرون آوردن پیکر بی‌جان دختر بچه یکساله از زیر آوار یک منزل مسکونی در تهران پس از اصابت موشک‌های امریکایی صهیونیستی

پدر کشتی و تخم کین کاشتی ... پدر کشته را کی بود آشتی

در ادبیات ما ایرانیان؛ در باره پندارها، گفتارها و کردارها، مطالب عمیق و ارزشمندی وجود دارد که انسان را به شگفتی وامی‌دارد.

باور داشتن به بازخورد پندار، گفتار و کردار انسان، دوراندیشی، آینده‌نگری و بازدارندگی ایجاد می‌کند تا هر کسی قبل از ورود به پندار، گفتار و کردار بداند که پس از آن، چه وضعیت و شرایطی در انتظار او خواهد بود.

در باره وقایع اخیری که ناشی از جنگ تحمیلی رمضان امسال بر سر ایران و ایرانیان آورده‌اند نیز این موضوع دخالت دارد و در خصوص چگونگی پایان این درگیری‌ها و عواقب پس از آن؛ خوب است که ایرانیان از ادبیات پربار و ارزشمند خود بهره ببرند.

گروهی از کشورهای منطقه و سایر قاره‌ها در چند روز اخیر؛ بشدت در حال رایزنی با مقامات ایرانی هستند تا به درگیری‌ها پایان دهند و بدون هیچ پیامدی برای متجاوزان و آغازکنندگان این جنگ، ماجرا را به پایان برسانند.

اینجا باید گفت:

پدر کشتی و تخم کین کاشتی

پدر کشته را کی بود آشتی

مگر می‌شود این حجم از خسارات و آسیب‌ها را نادیده گرفت؟!

مگر جرم و گناه ایرانیان چه بود که اینگونه با ما رفتار شد؟

مگر آنان به دنبال تغییر حاکمیت و تجزیه خاک و ملت ایران نبودند؟

مگر آنان ایران را در حد کشورهای دیگر جهان که هر طور می‌خواهند با آنان رفتار می‌کنند، نپنداشتند؟

آنان باید بدانند که شرط عقل این است که پایان هر اقدامشان را محاسبه کنند.

باز در ادبیات ما چنین آمده است:

عاقل آن است که اندیشه کند پایان را

ما در این برهه از زمان باید درسی فراموش ناشدنی به همه کشورهای جهان بدهیم که دیگر چنین پندارها، گفتارها و کردارهای غلطی از آنها سر نزند.

اگر اندکی دیگر صبر و شکیبایی بخرج دهیم و دستگاه دیپلماسی ما نیز با مهارت بیشتری ماموریت‌های خود را منطبق بر منافع ملی‌مان به انجام برساند خواهیم دید که نتایج خوبی به‌دست خواهد آمد.

ما آغازگر جنگ نبودیم که اکنون بخواهیم بدون قید و شرط به پایان آن تن در دهیم.

موضوعاتی مانند آتش‌بس، گفتگو، صلح و سازش نیز در ادبیات ما بسیار ریشه دارد و در باره هر یک از آنها درس و مشق‌های نابی گفته شده است.

اما آنچه که اکنون ایرانیان باید بدانند و بدان عمل کنند این است که در یک درگیری ساده بین دو نفر نیز طرفین بدون قید و شرط رضایت نمی‌دهند و به پایان درگیری راضی نمی‌شوند.

بویژه آنکه آغازگر درگیری یکی از آنها باشد و آسیب زیادی به طرف دیگر وارد سازد.

پیشنهاد من این است که به موازات اقدامات دیپلماتیک توسط دستگاه دیپلماسی محض یا رسمی ما، ملت و مردم ایران نیز دیپلماسی عمومی خود را فعال کنند و با گفتگو و روشنگری در داخل و خارج کشور، باعث تعیین و تبیین مواضع ملی ما در عرصه‌های منطقه‌ای و جهانی باشند.

دیپلماسی محض یا رسمی (روابط بین‌الدول یا دولت‌ها) مسیر خود را می‌رود و در سطوح حاکمیتی ره می‌پیماید اما دیپلماسی عمومی (روابط بین‌الملل یا ملت‌ها) نیز نقشه راه خود را دارد و بایستی گفتمان‌سازی، ‌جریان‌سازی، هدف‌مندسازی و نظام‌مندسازی درست، دقیق و منطقی را در میان مردم ما و مردم و ملت‌های جهان ایجاد و برقرار سازد.

بدین ترتیب؛ دیپلماسی عمومی ما خواهد توانست یار و همراه قدرتمندی در کنار دیپلماسی محض و رسمی کشور عزیزمان ایران باشد.

آسانی همراه با سختی‌ها؛ چه بشارت حکیمانه‌ای

اینها می‌خواهند به ملت‌های جهان؛ آزادی و دموکراسی هدیه دهند‌! و بیچاره آنهایی که اینها را باور می‌کنند!؟

۵ سال زندان برای انتشار تصاویر حملات موشکی ایران در سرزمین‌های اشغالی

رژیم صهیونیستی قانونی اضطراری وضع کرد؛ هر کسی ویدیو یا تصویری از اصابت موشک‌های ایران به تل‌آویو در شبکه‌های اجتماعی منتشر کند، تا ۵ سال زندان در انتظارش است.

این اقدام پس از گزارش‌ها درباره تلفات مقامات نظامی و تخریب تأسیسات استراتژیک این رژیم اشغالگر در حملات اخیر ایران انجام شده است.

ارتش رژیم صهیونیستی با محدود کردن انتشار فیلم‌های تلفن همراه، قصد دارد خاموشی دیجیتال در مناطق درگیری را ادامه دهد.

همزمان در کشورهای منطقه مانند بحرین، امارات و کویت نیز افراد منتشرکننده تصاویر موشک‌های ایرانی به جریمه‌های سنگین و زندان محکوم شده‌اند.

در پاسخ به مخاطبی که آرزوهایش را بیان کرد...

آری مخاطب ارجمند؛ آزادی و آبادانی با حلوا حلوا کردن به‌دست نمی‌آید و باید همت کرد و آن را به دست آورد.

شما از حضور اتباع افغانستانی گفتید که بهتر است بدانید کسانی که در سالهای گذشته در مقابل سیاست‌های مدیریت و کنترل اتباع خارجی در کشور که از سوی حاکمیت انجام می‌شد می‌ایستادند و برای استفاده از اتباع خارجی به هر دلیلی پنهان‌کاری می‌کردند، نمی‌توانند از حضور اتباع غیر مجاز خارجی در کشور انتقاد کنند.

در باره اتباع عراقی و... نیز باید بگویم کسانی که با اینها معاملات مختلفی انجام می‌دهند ایرانیانی هستند که بخاطر رسیدن به منافع مادی، منافع ملی و امنیت ملی را نادیده می‌گیرند.

نباید کسانی از زندانهای خالی از روشنفکران و نخبگان سخن بگوینددر حالی که اکنون پشتیبان کسی هستند که پدر و پدر بزرگش سالها زندانها را از روشنفکران و نخبگان پر کرده بودند و خودش نیز اکنون همان سیاست‌ها را بیان می‌کند و پابوس بدخواهان این مرز و بوم و جنایتکاران جهانی است.

وقتی فرزندان خود را فقط حمایت‌پذیر، لوس و ننر بار می‌آورید و آنها از شما هدایت‌پذیری و نظارت‌پذیری را نمی‌آموزند؛ دیگر حق ندارید یقه حاکمیت را بگیرید.

شما پدرها و مادرها اگر علاوه بر حمایت‌گری و نازک‌نارنجی بار آوردن فرزندان خود؛ هدایت‌گری و نظارت‌گری را در برنامه آموزشی و پرورشی خود در خانه و مدرسه قرار می‌دادید و فرزندان خود را علاوه بر حمایت‌پذیر بودن؛ هدایت‌پذیر و نظارت‌پذیر بار می‌آوردید، امروز برخی  از مسئولان و مدیران ما فقط انتظار حمایت از مخاطبان خود نداشتند و هدایت‌پذیر و نظارت‌پذیر نیز می‌بودند.

وقتی  معلم‌ها و مدیرهای مدرسه؛ در راه هدایت‌پذیری و نظارت‌پذیری فرزندان شما تلاش و کوشش می‌کنند و در مقابل انتقادها و اعتراض‌های فرزندان شما قرار می‌گیرند، شما همیشه حق را به فرزندان خود می‌دهید و رفتار هدایت‌گرانه و نظارت‌گرانه معلم‌ها و مدیرهای مدرسه‌ها را محکوم می‌کنید.

حال اگر همین فرزندان هدایت‌ناپذیر و نظارت‌ناپذیر شما به مسئولیت و مدیریت برسند و در مقابل مردم، هدایت‌پذیر و نظارت‌پذیر نباشند و در مقابل رفتار هدایت‌گرانه و نظارت‌گرانه مردم، علیه مخاطبان خیرخواه خود که مردم باشند، رفتارهای زشت و پرخاشگرانه انجام دهند، مقصر کیست؟

لابد شما هیچ تقصیری ندارید!

چرا همه تقصیرها را بر گردن دیگران می‌اندازید؟

چرا نمی‌خواهید ضعف‌های خود را بر گردن بگیرید؟

البته که در کشور ما کمبود گردن‌بگیر داریم.

کمی انصاف داشته باشید.

انصاف چیز خوبی است.