در پاسخ به پیام‌گذار محترم و ارجمند بنام هموطن

با درود؛

پاسخگویی به پرسش‌هایتان در اینجا و بطور دقیق امکان‌پذیر نیست ولی به احترام جنابعالی و در حد امکان، مطالبی را به عرض‌تان می‌رسانم.

تقابل دو جبهه که یکی فقط به خود متکی است و در سوی دیگر که فعلا دو جریان (امریکا و رژیم صهیونیستی) به نمایندگی از نظام سلطه و استکبار جهانی قرار دارند می‌تواند جنبه‌های مختلفی را از دو جنبه شکلی و ماهوی داشته باشد.

نخست آنکه اگر به ظاهر ماجرا بنگریم، اینگونه تصور بوجود می‌آید که جبهه مقابل ایران بسیار قوی‌تر است اما فراموش نکنید که ملت‌های دنیا مانند یک انبار باروت در زیرساخت استحکامات کشورها قرار دارند و انفجار آنها فقط با آگاهی ‌بخشی صورت می‌گیرد و دلیل اینکه نظام سلطه و استکبار جهانی، حجم قابل توجهی از منابع مالی، تدارکاتی و پشتیبانی خود را صرف تاسیس، را‌ه‌اندازی و اداره‌ی انواع و اقسام رسانه‌های دیداری، شنیداری، نوشتاری و فضای مجازی کرده‌ است این بوده و هست که مانع از رسیدن ملت ‌ها به آگاهی‌های لازم و کافی و آنگاه انفجار آنها شود.

این موضوع بسیار روشن است.

سانسور خبری که به آن اشاره کرده‌اید را نیز اکنون می‌توانید در همه کشورها ببینید.

در شرایط جنگی؛ مدیریت رسانه در ورود و خروج اطلاعات، یکی از اصلی‌ترین تاکتیک‌هاست.

اگر نتوانیم در کنار دفاع نظامی و انتظامی؛ مقابل جنگ روانی بدخواهان این مرز و بوم علیه ایران و ایرانی بایستیم، آسیب‌پذیری بسیار جدی خواهد بود.

شیوه‌های شکلی و ماهوی نبرد نیز بستگی به شرایط مختلف جنگی دارد و چه سلاح و تاکتیکی در کجا و چه وقت و چگونه انجام خواهد شد را نیز باید از مقتضیات چندگانه تاکتیکی دانست.

ما امیدوار به پیروزی هستیم و بارها گفته‌ام که از جنگ متنفرم اما اگر بدخواهان این مرز و بوم فقط همین یک گزینه را پیش رو قرار دهند، راهی جز نبرد نیست.

شما و خانواده محترمتان را در پناه خدا و در سلامت و تندرستی آرزومندم.

بانشاط، سربلند و پیروز باشید.

پیام‌گذارانی که بهتر است کمی شخصیت داشته باشند...

همه بدانند که ایران و ایرانی سالهاست که در حال جنگ با بدخواهان این مرز و بوم است.

این جنگ سالهاست که از عمق تاریخ میهنمان آغاز شده و در هر دوره‌ای لعاب عوض می‌کند.

جهت اطلاع برخی پیام‌گذاران باید محض ریا و جهت اطلاع بگویم که ما در دهه شصت؛ هم درگیر جنگ داخلی بودیم و هم بطور همزمان در شمال‌غرب، غرب و جنوب‌غرب مشغول نبرد با نماینده کشورهای جهانخوار یعنی صدام حسین بودیم.

حالا هم نه در خانه بلکه در وسط میدان هستیم و مرگ ما را نمی‌ترساند.

بدتر از مرگ، اسارت و شکنجه بود که آن را هم تجربه کردیم.

تیر، ترکش و شیمیایی شدن توسط کشورهای غربی و به دست صدام حسین را نیز همچنین.

ما را زسر بریده می‌ترسانی؟!

ای کاش کسانی که فقط توهین و فحاشی بلندند کمی سر عقل می‌آمدند و مودبانه حرف می‌زدند تا بدانیم چه می‌گویند.